Ciddiydiler. Taş yontarlardı, süslerlerdi, önünde eğilirlerdi.
İşin garibi, putun put olduğunu da bilirlerdi.
Bugün?
Put yok diyoruz… ama hayat put dolu.
Adı değişti sadece: Baal → “trend”, “enerji”, “moda”, “algoritma”…
İlyas Peygamber bugün aramıza inse…
Belki bir kafede oturur ve şöyle derdi:
“Arkadaşlar… siz yine Baal’a dönmüşsünüz ama bu sefer HD versiyon olmuş.”
Eski Baal:
Heykel vardı, tapınak vardı, kurban vardı.
Yeni Baal:
Cebinde taşıyorsun,
Sürekli bakıyorsun,
Onsuz huzursuz oluyorsun.
Telefonuna bakarken günde kaç kez “küçük secde” yaptığını hiç düşündün mü?
Bir de modern dünyanın “ezoterik Baal” versiyonu var:
“Enerjini yükselt”
“Frekansını değiştir”
“Evrene mesaj gönder”
İnsan bazen dua etmeyi bırakıp, evrene mesaj atmaya başlıyor.
Eskiden insanlar yağmur için Baal’a giderdi.
Bugün insanlar hayatını kontrol etmek istiyor.
Ama kontrol etmeye çalıştıkça daha çok kontrol ediliyor.
Kendine sor:
Telefonun kaybolsa huzurun gider mi?
Paran azalsa kimliğin sarsılır mı?
Cevap evetse…
Baal 2.0 ile tanışmışsın.
Son söz:
Eskiden insanlar put yapardı…
Şimdi putlar insanı yapıyor.
İnsan artık taşa tapmıyor…
ama cebindeki ekrana danışmadan da adım atmıyor.
Muammer GÖKMEN - Uzman Vaiz