PARAM PARÇA !...

Bir yangın ki söner mi bilmem,?

Ateş sadece düştüğü yeri mi yakar?

Bir şeyler kopuverdi içimden .

Yıkıp kaldım birden !...

 

Ben  bu  satırları yazarken  parmaklarım  tuşlara  hiç istekli  gitmiyor, adeta  başlığa attığım antet  param parça  gibi ruhumun  perişanlığı içinde  bir boşlukta  yazıyorum.. Daha dün gibi  her bayramda hiç ihmal etmeden beni arayan   üstelik  beni de  ben yapan bir  öğrencim  emekli Dr.  Sağlık Eğitim Enstitüsü  Müdürü   son derece  saygılı vefakar  öğrencim  Mehmet Özden’in  vefat ettiği  haberi  telefonumun  ekranına   ; o çok samimi içten  gülümseyen  öğrencimin  görüntüsü  düşüverdi. Sanki  bir  tabancadan  birisi tam kalbime nişan alıp ateş etmiş gibi oldu. Yıkılıp kaldım gözlerimden  süzülen yaşlara  engel olamadım. Hey gidi yıllar hey dedim.  Kaybettiğim Buraya Müdür olarak atamamı yapan  öğrencimdi  O . Rahmetli  annesiyle Fethiye ‘ye  benim için gelmiş   Ve Sağlık Meslek Lisesini  Sağlık Ocağının  üst katında İki sınıf olarak bir sınıf erkek bir sınıf kız olarak 30+30 öğrenci ile  eğitime açmıştık.Yıllar mı bu kadar çabuk geçti ,, bizler mi  hayata savaş açtık,  yoksa  yıllar mı bize. Vay   anasını sizi nasıl aldattım  diyerek geçti .   Nasıl  yıkıldım !,..  nasıl anlatamıyorum !....Değişen sadece  takvim yapraklarındaki yıllar olsaydı !..

Atalarımız  yaş yetmiş iş bitmiş demişler  her halde  bunu duygusal anlamda söylemediler Oysa en olgun olan insanların  yıllara   meydan okuyarak ulaştığı yetmiş yaş  sadece  rakamdan ibarettir. Yaşayanlar   yıllara meydan okuyanlardır. Hele  bizim nesil !.yılları devirerek  bunu aştığımızı gençlere anlatmak isterim. .Daha önceki yazılarımdan da hatırlayacaksınız  bizim  nesil  İlkokulda  Yurttaşlık Bilgisi, Lisede  Mantık , sosyoloji , Felsefe   okuyanlarız. İlkokulu,Orta Okulu  Liseyi  karne notun ne olursa olsun  Bitirme sınavına girip  diploma alabilmişiz.  Her dönemde  3 yazılı bir sözlü sınav  görmüş bir nesiliz.  Kopya çekmek o kadar sıkı takibe rağmen çekebilen arkadaşlarımızın  kopya çekerken  çektikleri  heyecan neticesinde   istenilen bilgiyi  ezberine kaydeden bir nesiliz. Bizler birer şahsiyet olmak için her şeyden sorumlu tutulan bir nesil olduk. Onun için her birimizin  büyük bir öz güveni  var  karşısındakine saygı duyan vefa  duygusu çok yüksek olanlarız. Bizler arkadaşlarımızın ailelerini  kendi  ailemiz olarak  görenleriz .Bizler ana babasını  bakım evlerine asla teslim etmeyecek olanlarız.  Bizler  kırk yıl önceki arkadaşlarımızı   bile asla unutmayan  onları arayıp soranlarız..Semt çocukları bile mahalle terbiyesi içinde büyüklerine saygı  gösteren   ve kendinden küçüklere sevgi ve koruma duygusuyla  ile  yetişenlerdir.   Bizler  İlk  Okula  ,Baba veya analarımızın eti  senin,  kemiği benim diye  başlayanlarız. Öğretmen   kulağımızı çekmiş yahut bir tokat atmışsa  bunu  yarınlarımız için büyük bir nimet olarak  öğrenmiş eve geldiğimizde bunu çoktan unutmuş olanlarız  .Eve geldiğimizde  Öğretmenimizi  şikayet edecek olsak esas dayağı  evde yiyeceğimizi   bilen  bir nesildik. Ya  şimdi ?  öğretmenini  ebeveynine şikayeti  bir marifet   bilen   ve ebeveynleri  tarafından okul  basılan , öğretmene  saldıranlar ve  darp edenleri    okuyup  öğrendiğimizde  kurşun yemiş gibi oluyoruz ,  hicap duyuyor  ve kahroluyoruz;   yazıklar olsun!...   Bizim zamanımızda  Liseyi bitirmiş bir arkadaşımızın yeminle  bugünkü  Üniversite mezunlarını     cebinden çıkaracak bir nesil  olarak yetiştiğini   iftiharla söyleyebilirim.  Bizim nesli  , bizleri  Sakın bir sürü yaşlı , içi geçmiş çürümüş  ihtiyar  diye  düşünüp küçümsemeyin.     Bizler öyle yetiştirildik ki  keşke  sizlerde bizim nesle azıcık benzeyebilseniz!...

Sonuç olarak diyebilirim ki  bizler gelenek ve göreneklerimize  sahip,  feleğin   süz-

gecinden  geçmiş  dünü unutmayıp yarınlara ışık tutanlarız. Belki de ülkemizdeki son temsilcileriz. Ne olur bizim nesle benzemeye  çalışın . Bu ülke hepimizin ,Yalanlarla , ben  bilirimle ,  kuvveti   ele geçirince  her şey benim  dediğim gibi olacak  dedikçe ,  hep geriye  koşmaya  devam edeceğiz Mehter marşıyla  bile  yürüyemeyeceğiz.   Oysa Türk Milletimizin  tarihi altın sayfalarla dolu ,Sakın kirletmeyin!...

Sevgili okurlarım ,can arkadaşlarım  makalemi burada  param parça olan yüreğimin  el verdiği ölçüde yazarak noktaladım. Hepinize  en güzel yarınları üzüntü  yaşamayacağınız  huzur dolu mutlu olması dileğimle en içten sevgilerimi sunuyorum .Kalın sağlıcakla !...