Bir şehir var uzakta, dal ucudur kalbimin.
Mührü durur üstünde, aşka dair celbimin.
Bir şehir var uzakta, çağırır durur beni.
Vuslatıyla diriltir, hasretle vurur beni.
Gözleri Züleyha’dır, Kerem’ine Aslı’dır.
Şu benim aciz gönlüm, Fethiye’me yaslıdır.
Bir şehir var uzakta, dili derya-dili su.
Akdeniz’den selamlar, bir mukaddes ulusu.
Kimdi Fethiye bende, ışık ve güneş kimdi?
Bir şehri gözlerinden, öpme vaktidir şimdi.
Terk-i diyar Kayaköy, dem vurdukça dem vurur.
Kalbimden böyle beni, böylesine kim vurur
Bakışı Leyla gibi, Hürrem’den yeğdir kaşı.
Babadağ’dan göklere değer o mağrur başı.
Bir şehir var uzakta, muhabbettir yapısı.
Cümle cana açıktır, Darboğaz’ın kapısı.
Kudretin kaleminden, nasip almış cismini.
Fethiye diye bildim, kadim şehrin ismini.
Hoşgörünün kuşları, gök semasında uçar.
Likya Yolu Kadyanda, maziye kapı açar.
Her adımda hissetmek, görmek benim işimdi
Bir şehri gözlerinden, öpme vaktidir şimdi.
Şüphesiz Ölüdeniz, kâinatın busesi;
Müstesna bir şiirdir, bu duyduğum su sesi.
Gemile’de gezende kurt kuzuyla barışır.
Sular öpmeye şehri, birbiriyle yarışır
Saklıkent kanyonunda aşkın konağındayım.
Sanki yâr gamzesinde, yârin yanağındayım.
Göcek her demde alır, ruhu kederden gamdan.
Akdeniz ay şavkını beklerken ilk akşamdan
Bir şehir var uzakta, dizinde beni sallar.
Fethiye güzel diye biter bütün masallar.
Kelebekler Vadisi, kalbime değen kimdi.
Bir şehri gözlerinden, öpme vaktidir şimdi.
Kabak koyunda şair, Amintas’ta ozanım
Bu şehirde durulur, hep ateş-i suzanım
Değdim aşk ile değdim, bir şehrin cemaline.
İnadım ben bu şehrin, yeşille kemaline.
Bir şehir var uzakta, yüreğimi düşürdüm.
Hasretiyle yaz günü inan ola üşürdüm.
Gözlerini kırpmadan, denizin bekçisi kimdi
Kızılada’da bekler deniz feneri şimdi.
Paspatur’da yürümek ömrümün hülasası;
Fethiye’ye değmiştir kâinatın asası.
Çalış’ta duru denizi, bahttır güneşi, kumu
Bir şehir dalgalarla bölsün derin uykumu
Belcekız’da devşirdim, rengini kalemimin.
Mezarını kazmışım, burada elemimin.
Fethiye’de Fethiye, bir çocuk inadında.
Vuslat için gitmek var, kuşların kanadında.
Ömrümün bahar demi, onu gördüğüm demdi.
Bir şehri gözlerinden, öpme vaktidir şimdi.
FETHİYE BUSESİ
Yorumlar



