Gündemde olan ‘Fethiye’nin İl Olması’ hakkında söyleşilerimiz devam ediyor. Fethiye Eski Belediye Başkanı Behçet Saatcı da il olma konusunda çok önemli söylemlerde bulundu.
Soru: Sayın başkan Fethiye’nin il olması yeniden gündemde. Siz başkanlığınız döneminde bo konuda çok önemli çalışmalar yapmıştınız. Yeniden gündeme gelmesi hakkında ne düşünüyorsunuz?
Behçet Saatcı: Fethiye’nin il olması gerekli mi? Elbette gerekli. Bizim başkanlığımız döneminde yani 2015 yılında Büyükşehir Yasası çıktığında imza kampanyası başlattık. O süreçte bize 38 sivil toplum kuruluşu destek olmuş ve 115 bin imza toplamıştık. Bu imzalar TBMM’ye, iktidar ve muhalefet partilerine dosya halinde sunduk.
Fethiye’nin il olma konusunu sadece büyükşehir yasasına bağlamak da istemiyorum. Daha eskisi var. 1991 yılında rahmetli Süleyman Demirel DYP Genel Başkanı olduğu dönemde Fethiye’ye geldi. Ticaret Odası başkanımız da Yılmaz Yılmaz abimizdi.
Şu anda halk evi olarak bilinen yerde sayın Demirel Fethiye’nin plâkasının 76 olduğunu söylemişti. Yılmaz abinin de yeşil bir mercedes’i vardı. 76 plâkayı arabasına takmış ve Demirel’i o arabayla meydana getirmişti.
Tabi o sürecin üzerinden çok süre geçti.
2015 de Büyükşehir yasası bana göre ilçe belediyelerini infaz yasasıdır o. O yüzden isyan ettik ve dedik ki; Fethiye il Olmalı. O yüzden de biz imza kampanyası başlattık. Oraya imza veren yaklaşık 115 bin vatandaşımıza da tekrar teşekkür ediyorum.
O dönemde Fethiye’nin giriş ve çıkışlarına ‘Fethiye İline Hoş Geldiniz’ ve ‘Fethiye İlinden Güle Güle’ diye tabelalar koydurduk. Bu da ulusal medyada çok gündem oldu.
Biz bunları niçin yaptık?
Büyük şehir yasası çıkmadan önceki değerlendirmem ayrı, yasa çıktıktan sonraki değerlendirmem ayrı. 2014 yılından önce, büyükşehir yasası çıkmadan önce bizim için hiçbir sıkıntı yoktu. Ne düşünüyorsak yapacak gücümüz vardı. Ancak büyük şehir yasasından sonra belediyelerin bütün yetkileri elinden alındı.
Devletten gelen gelirler de büyükşehre bağlanınca tamamen elimiz kolumuz bağlandı. İşte bunun çıkışı da Fethiye’nin il olmasıydı.
Bizim bu davranışımız zaruriyetten oluştu.
Bilirsiniz bilboardları sıkça kullanıp çalışmalarımızı anlatırdım. O dönemde de bilboardlara iki farklı uygulamayı anlatabilmek için ‘Aynı Yasa Aynı Parti, İki Farklı Uygulama’ diyerek afişler asmıştık. Afişte Aziz Kocaoğlu ve Osman Gürün’ün fotoğraflarıyla uygulamalarındaki farklılığı gündeme getirmiştik. Osman Gürün elimizde ne var ne yok almaya kalktı, Aziz Kocaoğlu ise ‘Onlar belediyelerin hakkı’ diyerek hiç dokunmadı.
Yani yasaların uygulanmasında bile şahsi ihtirasları görüyoruz.
İşte bütün bunlar yaşanınca ‘Fethiye’nin il olmaktan başka çaresi yok’ dedik. Hâlâ da büyük şehir yasası değişmeyecekse, Fethiye il olmalı diyorum.
Büyükşehir yasası değişir mi? Değişeceğini hiç tahmin bile etmiyorum.
Soru: İl olması Fethiye’ye ne getirir ne götürür?
Behçet Saatcı: Fethiye’ye herkesin gelip ev alması diye bir şey olmamalı. Ben bu söylemi dile getirdiğimde yanlış da anlaşıldım. Yurtdışına gittiğinizde dokunulmadan korunan yerlerin olduğunu görürsünüz. Bunlar turizm alanında çok fazla çekim merkezi.
2019’dan sonra biz çok ciddi bir göç aldık. Buna birçok bahane bulabilirsiniz. 2018 İmar Affı Yasası, pandemi sürecinde oluşan tatil yapma anlayışıyla, Fethiye’nin de Türkiye’nin de betonlaşmasının yolunu açtı.
Nedir bu? ‘Villa Turizmi’
Villa turizmine karşı değilim. Ruhsatsız ve izinsiz yapılanlarla beraber dağımız taşımız betonlaşmaya başladı. Sadece bizde değil, bütün Türkiye’de böyle oldu.
Kontrolsüz inşaatlar başladı. Tarım alanlarımız işgal edildi.
Tabi işin bir başka boyutu da var. Tarımdan geçinen, kültürümüzün de ana damarlarımızdan biri olan köylü kültürümüz yok edildi. Bunun bir sebebi de büyük şehir yasası. Bu yasa bütün köylerimizi mahalleye dönüştürdü.
Bu da bir ekonomik değişimi başlattı. Köylümüz iki dönümden aldığı domates parasını bir ayda villadan alan köylüye ‘Sen villa yapma’ diyemezsin.
Bakın narenciye yerlerde sürünüyor. Bahçesinde 3-5 lira etmiyor ama markette 60-70 lira. Ceviz yerlerde sürünüyor, zeytin para etmiyor. Böyle bir durumda köylü aç mı kalacak?
O da kendi geçimini sağlayacak yolu bulacak.
İşte bu durumdan dolayı etrafımız ister istemez betonlaştı. Fethiye, o güzel Fethiye olmaktan çıktı.
Böyle olunca kent kültürü, köy kültürüne karışmaya başladı.
‘Ne getirir ne götürür?’ sorusuna yanıt olarak da şunu söyleyeyim; Fethiye kendi yağında kavrulur. Çünkü Fethiye gelişmişlik anlamında, ekonomik anlamında, sosyo kültür anlamında il olmayı çok fazla hak eden bir ilçe.
Atatürk’ün dediği gibi bağımsızlığımızı getirecek.
‘Ne götürecek?’ diyecek olursak, daha çok yoğunlaşacağız. Trafikte daha çok keşmekeş yaşanacak. Fethiye’nin belli bölgelerini imara kapatıp, sadece yıkılıp yeniden yapılması dışında inşaata izin verilmemeli.
Yeni bir yerleşim alanı plânlanması lazım. Fethiye il olacaksa, büyümesi o alana doğru olmalı. Yoksa il olduğunda daha da içinden çıkılmaz hale gelir.
2014’den önce Fethiye’nin kendine özgü değerleri vardı. Ekonomik anlamda da çok önemli katkıları oluyordu.
Neydi bunlar? Toptancı Hâli bizimdi. Otogar bizimdi. Mezbahamız bizimdi. Liman işletmeciliğimiz bizimdi. Yol üstü otoparklarımız bizimdi. On beş dönümden büyük parklar bizimdi. Şimdi bunların hepsi yasayla, büyükşehre geçti. Ahmet Aras dönemine bir şey demiyorum ancak ondan önceki dönemdeki belediye anlayışı da ceberrutça, ‘hepsi benim olsun’ anlayışı vardı.
Büyük şehir yasasının Fethiye’ye 3-4 km asfalttan başka bir şey kazandırdığını da görmüyorum.
Bütün bu parametleri alt alta yazdığımızda diyorum ki; ‘Fethiye il olmalı’
İl olmalı ancak Fethiye büyütülmemeli. 500 bin nüfuslu Fethiye’de biz mutlu olmayız. O yüzden doğal hali korunmalı. Oldubittiyle il yapılan Fethiye’nin ne Fethiyelilere, ne de Fethiye’ye bir faydası olmaz. (Tandoğan Sönmez)
Next




