YAŞAMAYA
“Sütun sütun üstüne
Yemin yemin üstüne
Gök kubbe toprağa ışıdıkça
Gözlerimden işitir nefesimden görebilirim” dedi.
Zira öyleydi, Mavi mavi değil,
Beyaz beyaz değildi.
Bu alemin renklerini ne kitaplar yazdı,
Ne de türküler söyledi.
Yüksek sırtları beni korur,
Sarp uçurumları öfkeme liman olur.
Zira kanımla aynı dalgalanır sıcak, mavi köpükleri
Köpürdükçe kulağıma fısıldamaz olur gölgelerin vesveseleri
Usul bir ses açık denizden;
“Fani dünyayı bil, onu bildikçe var olacaksın.
Fani dünyayı koru, onu korudukça yaşayacaksın.
Onu sev. O toprağı sev çünkü gönlünü yumuşatan onu yaratandır.”
Evham yüreğimi korkutur ve çırpındırır.
O vakit sırtımı doğuya,
Yüzümü batıya dönerim.
Zira ancak böyle sığınabilirim tahayyül edemediğim huzura.
Ancak o vakit omurlarım cihanın kuvvetli, yıkılmaz kayaları,
Görkemli bir dağ olur,
Ancak o vakit korkularım sonsuz bir deniz olur da bir daha ulaşamaz bana.
Ancak o vakit nefes alırım;
Şükür ve sevinç duymaya,
Korkusuzca yaşamaya!
Funda GÜRBÜZ
YAŞAMAYA
Yorumlar




